Ciudadanos, habitantes de la ciudad y de la comarca, forasteros todos,
abridme paso para poder escapar, dejadme libres todas las calles.
Nunca hasta hoy había ido a cocinar a una bacanal entre bacantes.
Desdichado, nos han molido a golpes a mis ayudantes y a mí.
Me duele todo, estoy muerto, el viejo ese me ha tomado por su gimnasio:
Ay, pobre de mí. Por Hércules, que estoy perdido.
Se ha abierto la bacanal, ya está aquí,
y me persigue. Pero ya sé lo que tengo que hacer:
él ha sido el maestro que me lo ha enseñado.
No he visto a nadie repartir tanta leña en toda mi vida.
Nos ha echado de casa, a estos y a mí, molidos a palos.
|
Optati vires populares, incolae, accolae, advenae omnes,
date viam qua fugere liceat, facite totae plateae pateant.
neque ego umquam nisi hodie ad Bacchas veni in Bacchanal coquinatum,
ita me miserum et meos discipulos fustibus male contuderunt.
totus doleo atque oppido perii, ita me iste habuit senex gymnasium;
attat, perii hercle ego miser,
aperit bacchanal, adest,
sequitur. scio quam rem geram: hoc
ipsus magister me docuit.
neque ligna ego usquam gentium praeberi vidi pulchrius,
itaque omnis exegit foras, me atque hos, onustos fustibus.
|