Teatro de Éfeso
Euclión   Euclio  

Por fin salgo de casa, ahora más tranquilo,
tras comprobar que dentro todo está en orden.
Vuelve a entrar te ordeno y vigila la casa.

Nunc defaecato demum animo egredior domo,
postquam perspexi salva esse intus omnia.
redi nunciam intro atque intus serva.

Estáfila   Staphyla  

¿Cómo no?
¿Que vigile la casa?¿Para que no se lleven
las paredes? Pues aquí dentro no hay otra cosa de interés
para los ladrones; así la tienes llena... de vacío y telarañas.

Quippini?
ego intus servem? an ne quis aedes auferat?
nam hic apud nos nihil est aliud quaesti furibus,
ita inaniis sunt oppletae atque araneis.

Euclión   Euclio  

Es extraño que, por complacerte, no me convierta Júpiter
ahora mismo en el rey Filipo o en Darío, buja.
Las telarañas quiero que me guardes.
Pobre soy, lo confieso, y me resigno; lo que envían los dioses,
 lo acepto. Vete dentro y cierra la puerta, enseguida vuelvo.
Procura no dejar entrar a ningún extraño en casa.
Para que nadie venga a pedirte fuego, quiero que lo apagues:
así no habrá motivo alguno para alguien te lo pida.
Si el fuego sigue vivo, tú te extinguirás al instante.
Además, dices  que se ha escapado el agua, si alguien la pide.
Si es un cuchillo, un hacha, el mortero o su mazo,
o cualquiera de esos utensilios que los vecinos piden siempre,
diles que han venido unos ladrones y se los han llevado.
Quede claro que, mientras esté ausente, no quiero
que dejes entrar a nadie en mi casa. Te voy a decir también esto:
si viniera la Buena Fortuna, no la dejes pasar.

Mirum quin tua me causa faciat Iuppiter
Philippum regem aut Dareum, trivenefica.
araneas mihi ego illas servari volo.
pauper sum; fateor, patior; quod di dant fero.
abi intro, occlude ianuam. iam ego hic ero.
cave quemquam alienum in aedis intro miseris.
quod quispiam ignem quaerat, extingui volo,
ne causae quid sit quod te quisquam quaeritet.
nam si ignis vivet, tu extinguere extempulo.
tum aquam aufugisse dicito, si quis petet.
cultrum, securim, pistillum, mortarium,
quae utenda vasa semper vicini rogant,
fures venisse atque abstulisse dicito.
profecto in aedis meas me absente neminem
volo intro mitti. atque etiam hoc praedico tibi,
si Bona Fortuna veniat, ne intro miseris. 

Estáfila   Staphyla  

Por Pólux, creo que ella misma ya se cuida bien de no entrar,
pues nunca se ha acercado a nuestra casa, aunque está cerca.

Pol ea ipsa credo ne intro mittatur cavet,
nam ad aedis nostras numquam adit, quamquam prope est.

Euclión   Euclio  

Calla y vete dentro.

Tace atque abi intro.

Estáfila   Staphyla  

Callo y entro.

Taceo atque abeo.—

Euclión   Euclio  

Ciérrame por favor
con doble pasador la puerta, que yo estaré aquí en seguida.
Se me parte el alma de tener  que salir de casa.
Por Hércules, que salgo muy a mi pesar. Pero sé lo que me hago.
 Pues el jefe de nuestra curia ha dicho que va a repartir
una moneda de plata por persona;
 si lo dejo y no la reclamo,
pronto pensarán todos, creo yo, que tengo oro en casa.
pues es muy inverosímil que un hombre pobre
desprecie una moneda y no la reclame, por poco que valga.
Aunque me esfuerzo en ocultar  mi secreto y en que no se sepa,
parece que ya lo saben todos y me saludan
con más amabilidad que antes:
se me acercan, se detienen, me estrechan la mano,
me preguntan cómo estoy, qué hago, cómo me van las cosas.
Bueno, ahora me iré hacia donde tenía que ir, para volver luego
a casa lo más rápido que pueda.

Occlude sis
fores ambobus pessulis. iam ego hic ero.
discrucior animi, quia ab domo abeundum est mihi.
nimis hercle invitus abeo. sed quid agam scio.
nam noster nostrae qui est magister curiae
dividere argenti dixit nummos in viros;
id si relinquo ac non peto, omnes ilico
me suspicentur, credo, habere aurum domi.
nam non est veri simile, hominem pauperem
pauxillum parvi facere quin nummum petat.
nam nunc cum celo sedulo omnis, ne sciant,
omnes videntur scire et me benignius
omnes salutant quam salutabant prius;
adeunt, consistunt, copulantur dexteras,
rogitant me ut valeam, quid agam, quid rerum geram.
nunc quo profectus sum ibo; postidea domum
me rursum quantum potero tantum recipiam.